"Tylko ufność": adhortacja papieża Franciszka o Teresie z ...

Zaufaj to  adhortacja apostolska papieża Franciszka o ufności w miłosierną miłość Boga, napisana z okazji 150. rocznicy urodzin świętej Teresy od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza, patronki misji. W tym artykule przyjrzymy się niektórym lekcjom, jakie możemy wyciągnąć z tej adhortacji. Na koniec zapraszamy do zapoznania się z naszym przewodnikiem po świętych.

Adhortacja apostolska "Tylko ufność" składa się z 4 rozdziałów, zawierających 53 numery. Czego możemy się z niej nauczyć? Dowiemy się poniżej.

Rozdział pierwszy: Jezus dla innych

Pierwszy rozdział tej adhortacji nosi tytuł Jezus dla innych. Obejmuje on numery od 7 do 13.

W szczególności widzimy, że :

• Jezus był centrum życia św. Teresy: jako zakonnica pragnęła, aby w jej imieniu pojawiał się Jezus, przypominając o tajemnicy Wcielenia, stąd jej imię "Święta Teresa od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza" (nr 7).
• Teresa pragnęła uczynić swoje życie aktem Miłości na wzór Jezusa, do tego stopnia, że w jej celi wyryto słowa: "Jezus jest moją jedyną miłością". (n° 8)
• Duch misyjny Teresy jest podkreślony w numerach od 9 do 11. Numer 9 przypomina nam poprzez jej historię, że "każde autentyczne spotkanie z Chrystusem " wymaga misji. (n° 9). Swoją misję zdefiniowała w następujący sposób: "Będę pragnęła w niebie tego samego, czego pragnę na ziemi: kochać Jezusa i sprawić, by był kochany ". Co więcej, jej pisma pokazują, że wstąpiła do Karmelu "aby ratować dusze".  Numer 9 wyjaśnia, dlaczego jest "Patronką Misji, Nauczycielką Ewangelizacji": "Dzieliła miłosierną miłość Ojca do grzesznego dziecka i miłość Dobrego Pasterza do zagubionej, oddalonej, zranionej owcy " (nr 9). W numerze 10 papież Franciszek lubi przypominać sposób, w jaki Teresa "pojmowała ewangelizację przez przyciąganie, a nie przez presję czy prozelityzm".  Na przykład w "Historii duszy " mówiła: "Przyciągnij mnie, pobiegniemy do zapachu twoich perfum".
• Teresa naprawdę chciała być jednością z Jezusem: numer 12 przypomina nam jedną z jej modlitw: "Oto moja modlitwa, proszę Jezusa, aby wciągnął mnie w płomienie Swojej miłości, aby zjednoczył mnie tak blisko z Nim, aby On mógł żyć i działać we mnie".  (n° 12).

Rozdział drugi: Mała droga zaufania i miłości

Drugi rozdział, zatytułowany "Mała droga zaufania i miłości", obejmuje numery od 14 do 29. Główne punkty są następujące:

• Mała droga, zwana także Drogą duchowego dziecięctwa, jest jednym z największych odkryć Teresy, które pokazuje, że "każdy może nią podążać, w każdym stanie życia, w każdym momencie istnienia." (n° 14). Opisuje tę drogę w "Historii duszy": "Mogę zatem, pomimo mojej małości, dążyć do świętości; wzrastać, to niemożliwe, muszę znosić siebie taką, jaką jestem, ze wszystkimi moimi niedoskonałościami; ale chcę szukać środków, by iść do Nieba małą drogą, która jest bardzo prosta, bardzo krótka, małą drogą, która jest zupełnie nowa " (nr 15).
• Teresa używa obrazu windy, aby opisać tę drogę, pokazując, że musimy pozostać mali i prosić Jezusa o pomoc: "Windą, która powinna podnieść mnie do nieba, są Twoje ramiona, o Jezu! Aby to osiągnąć, nie muszę rosnąć; przeciwnie, muszę pozostać mały i stawać się coraz mniejszy " (nr 16).
• Papież Franciszek przypomina nam, że "łagodna droga miłości " jest zarówno "otwarta przez Jezusa dla maluczkich i ubogich, dla wszystkich ", jak i jest "drogą do prawdziwej radości " (nr 17).
• Poprzez życie Teresy papież przypomina nam również, że nie możemy polegać na własnych zasługach, ale tylko na Bogu, ponieważ jesteśmy "usprawiedliwieni darmo przez łaskę uświęcającą ".
• Pokładanie ufności "poza sobą, w nieskończonym miłosierdziu Boga, który kocha bezgranicznie i który oddał wszystko na krzyżu Jezusa Chrystusa " jest kolejną ideą podkreśloną w numerze 20 tej adhortacji.
• Teresa kładzie szczególny nacisk na znaczenie, jakie dla każdego człowieka ma pozwolenie się prowadzić Bogu, "aby osiągnąć szczyt" (nr 21).
• Teresa przypomina nam, że zaufanie musi obejmować całe nasze życie, które nazywa również świętym "oddaniem". Numer 24 adhortacji wzywa nas do uwolnienia się od wszelkiego niepokoju i lęku, przypominając nam, za pośrednictwem Teresy, że "jeśli jesteśmy w rękach Ojca, który kocha nas bezgranicznie, tylko w ten sposób możemy być wolni. Jeśli jesteśmy w rękach Ojca, który kocha nas bez granic, będzie to prawdą w każdych okolicznościach, przejdziemy przez wszystko, co się wydarzy i w taki czy inny sposób Jego plan miłości i pełni wypełni się w naszym życiu". (n° 24).
• Tytuł tej adhortacji jest również uzasadniona bezgranicznym zaufaniem Teresy do Boga: "Zaufanie, które musi prowadzić nas do miłości" (nr 27).

Rozdział trzeci: Będę miłością

Trzeci rozdział, zatytułowany "Będę miłością ", obejmuje numery od 30 do 45. Możemy zachować w szczególności następujące idee:

• Miłość jest osobistą postawą miłości: mając pewność miłości Jezusa do niej, Teresa "pragnie odpowiadać miłości Jezusa, odwzajemniać miłość za miłość " (nr 31).
• Miłość była przeżywana przez Teresę "w najprostszych rzeczach codziennego życia".  W tym celu polegała w szczególności na Niepokalanej, która "jako pierwsza żyła "małą drogą" w czystej wierze i pokorze " (nr 36).
• Miłość jest również opisana jako klucz do jej powołania: " O Jezu, moja Miłości... moje powołanie, w końcu je znalazłam, moim powołaniem jest Miłość" (nr 39).
• Miłość przypomina nam o miejscu, jakie Jezus zajął w swoim życiu jako sługa (nr 40)
• Kochanie Jezusa i pragnienie, by był kochany, z troską o dusze, jest ideą podjętą ponownie w numerze 43 tej adhortacji. Na przykład Święta powiedziała: "Nie zamierzam pozostać bezczynna w niebie; moim pragnieniem jest kontynuowanie pracy dla Kościoła i dusz", stąd wyrażenie "deszcz róż".
• Ufność jest przypomniana w ostatnim numerze tego rozdziału: "To ufność prowadzi nas do Miłości i w ten sposób uwalnia nas od lęku, to ufność pomaga nam odwrócić wzrok od samych siebie, to ufność pozwala nam złożyć w ręce Boga to, co tylko On może uczynić " (nr 45)

Rozdział czwarty: W sercu Ewangelii

Czwarty i ostatni rozdział nosi tytuł "W sercu Ewangelii " i obejmuje numery od 46 do 53.

• Papież Franciszek przypomina nam tutaj o znaczeniu głoszenia "piękna zbawczej miłości Boga objawionej w Jezusie Chrystusie, który umarł i zmartwychwstał" (nr 47).
• Miłość stanowi "centrum moralności chrześcijańskiej [...], która jest odpowiedzią na bezwarunkową miłość Trójcy Świętej" (nr 48 )."
• Poprzez swoje życie Teresa przypomina nam, "że pięknie jest uczynić dar z życia". Ponadto podkreśla ewangeliczny radykalizm, drogę pokory, znaczenie miłości w trosce o innych, prostotę, zaufanie i porzucenie, a na koniec zaprasza nas do "podróży misyjnej " (nr 52).
• Teresa pozostaje dziś "bardziej niż kiedykolwiek żywa w sercu Kościoła w drodze" (nr 53).

Wraz z Hozanną pokładajmy całą naszą ufność w Jezusie Chrystusie!

Z Hozaną wybierzmy drogę zaufania i miłości, wzorując się na Jezusie Chrystusie i Teresie z Lisieux.

W tym celu odkryj na Hozanie wiele propozycji, w których znalejdziesz coś dla siebie.